Vr. 24 mei – Zo. 26 mei 2013

 

Opnieuw opgegeven voor een weekend lang duiken in Duitsland, dit jaar niet in Hemmoor maar een flink stuk zuidelijker in Nordhausen aan de onderzijde van de Harz zo’n 400km vanuit Almelo. De EC had vooraf de informatie toegezonden aan de deelnemers en men kon zelfs al op de donderdag terecht in het pension. Wij (Danielle en ik) vertokken vrijdagmorgen vroeg om zo ruim op tijd voor de eerste duik ter plaatse te zijn. Onderweg bleek tijdens een sanitaire stop dat we niet de enige Galatheanen waren op de autobahn, Harry en Paul reden samen en stonden dus zowaar naast ons geparkeerd. De reis verliep verder voorspoedig en om 10:45 reden we de parkeerplaats van de duikschool op. Jan en Gea waren al de dag ervoor vertrokken en stonden daar al iedereen op te wachten. Binnen ongeveer drie kwartier arriveerden alle overige deelnemers, 12 in totaal. Na het inschrijven bij de duikschool en een flinke kop koffie konden we ons klaarmaken voor de eerste duik.

Die eerste duik vindt direct voor de duikschool plaats in de Sundhäuser See, Tauchplatz #1

Jan geeft uitleg over de stek en de beste route langs alle duikobjecten en attracties waarna iedereen te water gaat. Ik duik met Danielle en we liggen er als eerste in. Nog tijdens het uitspoelen van de bril aan de oppervlakte zwemmen de eerste dikke karpers onder ons door, dat belooft veel goeds! Het water is in de meren

(er zijn er ca.7) rond de duikschool kraakhelder en ook nu hebben we een zicht van minimaal 12 meter. We zwemmen tussen de karpers in de richting van het eerste duikplatform dat we al van ver kunnen zien liggen. Vervolgens is het plan om door te zwemmen naar het tweede iets dieper gelegen platform. De bodem van het meer is vanaf een meter of 6 diepte begroeit met enorme hoeveelheden waterplanten waarboven de nodige jonge snoekjes rondzwemmen. Ook zien we een soort van ‘wolken’, op het eerste gezicht leek dat zweefvuil maar het zijn toch echt massa’s watervlooien. Volgens de korte briefing van Jan komen we na het laatste platform bij een klein wrakje. Uitzwemmend in de richting van de boeg zouden we op een diepte van ca. 13 meter in ‘Nordhausia’ terecht moeten komen. Nordhausia is een onderwater dorp in aanbouw speciaal voor duikers. Nu vonden we een uitzichttoren, een deel van de stadsmuur, een kerkhof, en twee woningen. Dit alles is aan de oppervlakte opgetrokken uit beton, steen en hout en daarna kompleet met dakpannen en al afgezonken om er op diepte doorheen te kunnen zwemmen. Het is erg grappig om rond te zwemmen in dit unieke dorp. Na het dorp vervolgen we onze weg en zien opnieuw de nodige karpers waar we heel dicht bij kunnen komen, geweldig! Ook op de terug weg nog meer grote scholen graskarpers, kortom een mooie duik als begin. Terug aan de kant horen we dat Jan met zijn buddy zijn eigen aanwijzingen niet goed opgevolgd heeft wat hij heeft als enige ‘Nordhausia’ niet direct kunnen vinden!!

Na de duik gaan we richting de duikschool voor wat eten en drinken. De middagduik maken we in de Möwensee en Jan vertelt opnieuw over wat we kunnen verwachten. Het wordt duidelijk dat er veel zoetwaterkreeft in dit meer zit waaronder de uit de kluiten gewassen Edelkreeft, ca. 3x groter dan de ‘normale’ zoetwaterkreeft. Ze leven in holletjes en het beste is deze holletjes van onderaf te benaderen, een thema dat zo ongeveer nog het hele verdere weekend terugkomt. Deze duik maak ik met Nico. We zwemmen linksaf waar de meesten rechtuit of rechtsaf gingen we hebben dus erg goed zicht en vanaf een meter of 20 kun je haast de oppervlakte nog zien, het doet echt tropisch aan qua licht en kleur. In de diepere stukken vinden we niet veel leven maar als we aankomen op zo’n 10 meter zien we de eerste  holletjes met kreeft… naarmate we verder zwemmen ontdekken we echt overal kreeft waaronder ook de grote Edelkreeft, een aantal daarvan zelfs vrij rondlopend zodat we ze lopend over onze handen extra goed kunnen bekijken. Wederom een geweldige duik!

Tijd om te vullen en een wel verdient ‘deco’ biertje dus  op naar de duikschool. Daar met iedereen even nagezeten en daarna door naar het pension. Het pension is precies wat je ervan zou verwachten in voormalig Oost-Duitsland maar voldoet uitstekend, het personeel echter is niet de vriendelijkheid zelve. Na het douchen aperitieven

en vervolgens eten dat overigens erg goed, goedkoop en veel is maar wel erg lang op zich laat wachten.  Na afloop is het nog lang gezellig totdat iedereen gaat slapen.

Zaterdag opstaan en een prima ontbijt, de dag begint nat maar al snel droogt het op en op de parkeerplaats van de eerste duik van vandaag aan de Sundhäuser See, Tauchplatz #3 breekt zowaar het zonnetje door! We duiken op een afgezonken wrak van een kotter de ‘Charlotte III’. Het wrak ligt op zo’n 21 meter en is middels een boei te vinden. Ik duik ditmaal met Steven en we dalen dan ook af via de lijn. Nog maar net onderwater zien we onder ons al de contouren van het wrak. Het doet wel wat denken aan onze eigen UK269 maar dan iets kleiner en grotendeels van hout. Ook nu is het zicht weer geweldig. Als we het wrak van alle kanten hebben bekeken zwemmen we richting de kant om daar hopelijk nog wat vis te ontdekken. We zwemmen ellenlang door maar de vis laat zich ditmaal niet zien, helaas! Wrak was erg leuk maar de rest van de duik viel dus wat tegen.

We eten dit keer in een eettentje bij het winkelcentrum en gaan daarna met z’n vieren Nordhausen in om wat meer van het centrum te bekijken. Nordhausen is een redelijk grote stad maar de aangegeven ‘Altstadt’ is niet zo bijzonder groot en interessant. Het weer is nu zelfs zonnig te noemen en we besluiten dan ook maar een ijsje te scoren. Bij terugkomst kunnen we direct door voor de tweede duik van de dag opnieuw in de Sundhäuser See, nu Tauchplatz #2.  Opnieuw duik in met Steven en omdat we er redelijk snel in liggen zien we nog wat grote karpers bij de instap. We zwemmen een heel parcours onderwater langs wrakken en objecten en belanden zelfs weer even in ‘Nordhausia’ maar veel vis zien we niet meer. Een redelijke duik maar ook wel meer van hetzelfde zeg maar.

Ook nu weer vullen en een pilsje na afloop bij de duikschool. Iedereen kan verder afrekenen want de geplande duik op zondag is bij een andere duikschool. In het pension wederom douchen, aan de borrel en het eten. Deze avond wordt de ‘Champions league’ finale gespeeld tussen Dortmund en München dus er staat een groot scherm klaar. De hordes verwachte voetbalfans blijven echter weg zodat we samen met 4 buurmannen kijken naar de wedstrijd. Iedereen heeft het na de wedstrijd wel redelijk gehad en gaan allemaal nog ruim voor 0:00 uur naar bed. Nog geen borrel dus voor mijn verjaardag van zondag.

Zondag ochtends aan het ontbijt wordt ik natuurlijk toegezongen en mag ik wat cadeautjes uitpakken. Na het ontbijt pakt iedereen zijn spullen in en rekent af bij het pension. Het weer is nu ronduit slecht en het regent flink door. Bij de andere duikschool schrijven de duikers zich in en maken zich klaar voor de duik in de Sundhäuser See. Wij zeggen samen met Steven en Lisette iedereen gedag en vertrekken richting het in de buurt gelegen Dora-Mittelbau. Dat is een in de bergen verscholen fabriek van Nazi-Duitsland om de beruchte V1’s en V2’s te produceren. Het kamp waar de dwangarbeiders verbleven lag naast die berg. Tegenwoordig is er van het kamp niet veel meer over buiten wat fundamenten, het crematorium en wat nagebouwde barakken. Er staat echter wel een modern museum waar we rondkijken en dat toch wel weer een diepe indruk achterlaat. De fabriek in de berg is alleen onder begeleiding van een gids te bekijken en die hebben we eigenlijk net gemist zo blijkt, de volgende rondleiding is ons te laat en dus rijden we richting huis om toch ook nog wat verjaardag thuis te kunnen vieren. Steven en Lisette lopen nog wat verder over de restanten van het kamp.

Na bijna 4 uur rijden door de regen komen we thuis aan en kunnen we alles uitpakken en spoelen. Nordhausen is een echt leuk duikgebied met diverse meren, veel vis en super helder water. De moeite van een duikweekendje meer dan waard. We willen onze reisgenoten en uiteraard de organisatie bedanken, tot een volgende keer!!

 

Martin Teernstra.